Wierzymy, że przyszłość obliczeń, precyzyjnych pomiarów i bezpiecznej komunikacji rodzi się na styku dwóch światów – kwantowego i klasycznego. QLAB, samodzielna jednostka badawcza Uniwersytetu Warszawskiego, powstał, by właśnie na tym styku łączyć doskonałość naukową z realnymi zastosowaniami – tak, aby odkrycia nie kończyły swojej drogi w laboratorium.
Działamy w duchu startupu: szybko testujemy pomysły, budujemy prototypy i rozwijamy rozwiązania odpowiadające na realne potrzeby przemysłu i społeczeństwa. Naukową ambicję łączymy z elastycznością i przedsiębiorczością, skracając drogę od koncepcji do wdrożenia.
Pracujemy w czterech interdyscyplinarnych grupach badawczych, które wspólnie domykają pełen cykl innowacji. Tworzymy bezpieczną komunikację i fundamenty kwantowego Internetu, łącząc kryptografię kwantową z post-kwantową. Projektujemy zaawansowane komponenty fotoniczne i źródła światła kwantowego do przetwarzania informacji. Rozwijamy ultraczułe obrazowanie i metrologię dla medycyny i przemysłu, w tym mikroskopię superrozdzielczą. Uczymy komputery kwantowe rozwiązywać realne problemy, tworząc algorytmy hybrydowe i neuromorficzne dla współczesnych procesorów kwantowych.
Nie robimy tego sami. Wspólnie z partnerami naukowymi i technologicznymi tworzymy technologie interoperacyjne, gotowe do pracy w istniejących sieciach ICT. Tak budujemy spójny ekosystem badawczo-wdrożeniowy i wzmacniamy suwerenność technologiczną Europy. Zapraszamy do współpracy!
W QLAB innowacja nie jest procesem liniowym, lecz ciągłą wymianą między teorią, eksperymentem i zastosowaniami. Pomysły zespołów teoretycznych są weryfikowane w laboratoriach, przekładane na autorskie rozwiązania fotoniczne i testowane w rzeczywistych warunkach. Wyniki tych testów wracają do naukowców, stając się punktem wyjścia do kolejnych ulepszeń. Tę zamkniętą ścieżkę – od koncepcji, przez prototyp, po wdrożenie i ponowną weryfikację – nazywamy „pętlą innowacji”.
Więcej informacji o zespołach uczestniczących w tym procesie znajduje się na stronie Grupy Badawcze.
Pod kierownictwem prof. M. Stobińskiej-Moretto rozwijamy komunikację kwantową i sieci kwantowe o bezpieczeństwie gwarantowanym przez prawa fizyki. Tworzymy matematyczne dowody bezpieczeństwa, projektujemy protokoły niezależne i częściowo niezależne od urządzeń (DI i semi-DI QKD) oraz hybrydowe systemy łączące kryptografię kwantową z post-kwantową – z myślą o sieciach rozległych i infrastrukturze krytycznej.
Pod kierownictwem dr M. Karpińskiego rozwijamy zaawansowane komponenty fotoniczne i integrujemy je z systemami kwantowymi oraz ICT. Opracowujemy wydajne źródła światła kwantowego, technologie detekcji, programowalne układy oraz testujemy protokoły w warunkach rzeczywistych.
Pod kierownictwem dr R. Łapkiewicza rozwijamy wielomodowe platformy fotoniczne przekraczające klasyczne limity w obrazowaniu i metrologii. Tworzymy nowe techniki, jak mikroskopia superrozdzielcza. Efektem prac będą kwantowe systemy mikroskopowe dla medycyny i przemysłu.
Zespół bada, jak połączenie obliczeń kwantowych i sztucznej inteligencji może otworzyć drogę do nowej generacji algorytmów – szybszych, bardziej adaptacyjnych i zużywających mniej energii. Rozwija hybrydowe algorytmy kwantowe, systemy neuromorficzne oraz modele generatywne dostosowane do możliwości procesorów ery NISQ. Celem prac są rozwiązania, które nie tylko wykorzystają potencjał współczesnych technologii kwantowych, lecz także wyznaczą kierunki rozwoju przyszłych architektur obliczeniowych – w tym energooszczędnego oprogramowania i procesorów fotonicznych. Grupę poprowadzi lider wyłoniony w międzynarodowym konkursie prowadzonym przez Międzynarodowy Komitet Naukowy.
Siłą QLAB są ludzie – interdyscyplinarny zespół ekspertów łączących pasję naukową ze zmysłem biznesowym. Pracami centrum kieruje dr hab. Magdalena Stobińska-Moretto.
Dr hab. Magdalena Stobińska-Moretto, prof. UW, Dyrektor Centrum QLAB. Jest fizykiem, który matematykę stanów kwantowych przekłada na technologie bezpiecznej komunikacji i obliczeń. Absolwentka Wydziału Fizyki UW i stypendystka Fundacji Alexandra von Humboldta, prowadziła badania w Max Planck Institute for the Science of Light i na Uniwersytecie Erlangen-Norymberga, a w 2017 r. była profesorem wizytującym w Clarendon Laboratory w Oksfordzie. Koordynowała europejską sieć szkoleniową MSCA ITN „AppQInfo” (4,1 mln EUR, 18 instytucji), jest współtwórczynią dwóch rodzin patentów międzynarodowych oraz pierwszych standardów ITU dla technologii kwantowych. Wyróżniona na listach „100 Kobiet Roku 2023” Forbes Women Polska oraz „100 Women in Tech in Europe 2025” Financial Times.
Dr hab. Michał Karpiński to adiunkt na Wydziale Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie z sukcesami kieruje Laboratorium Fotoniki Kwantowej. Po obronie doktoratu na UW odbył prestiżowy staż podoktorski na Uniwersytecie Oksfordzkim w ramach indywidualnego stypendium Marii Skłodowskiej-Curie. Jest ekspertem w dziedzinie eksperymentalnej optyki kwantowej, znanym m.in. z pierwszej demonstracji deterministycznej soczewki czasowej dla kwantowych impulsów światła oraz z prac nad tomografią stanów i procesów kwantowych. Jego zespół opracował wydajny konwerter nośników informacji kwantowej, istotny dla budowy szybkich łączy internetu kwantowego (publikacja w „Nature Photonics”). W 2026 roku uzyskał stopień doktora habilitowanego.
Dr Radosław Łapkiewicz to adiunkt na Wydziale Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie od 2015 roku kieruje Laboratorium Obrazowania Kwantowego. Doktorat ze splątanych fotonów obronił na Uniwersytecie Wiedeńskim w zespole prof. Antona Zeilingera. Jego badania koncentrują się na wykorzystaniu zjawisk kwantowych w zaawansowanym obrazowaniu, w tym mikroskopii superrozdzielczej. Z sukcesami kieruje projektami badawczymi FNP oraz NCN, jest też laureatem stypendium MNiSW.
Mgr Marcin Zimny pełni funkcję Dyrektor Administracyjny Centrum QLAB. Jest doświadczonym menedżerem, który od kilkunastu lat prowadzi projekty naukowe, badawczo-rozwojowe, inwestycyjne i komercyjne o łącznej wartości ponad 300 mln zł – od koncepcji aż po rozliczenie. Specjalizuje się w skutecznym pozyskiwaniu finansowania krajowego i zagranicznego. Jest współautorem licznych projektów, które zdobyły dofinansowanie – m.in. ze środków Fundacji na rzecz Nauki Polskiej, NCBR, NCN oraz Komisji Europejskiej. Pełnił funkcję menedżera ds. koordynacji i wdrażania projektów w ENSEMBLE3, gdzie odpowiadał m.in. za projekt TEAMING, a wcześniej kierował Działem Zarządzania Projektami w Instytucie Geofizyki PAN, nadzorując blisko 80 projektów badawczych i B+R oraz umowy komercyjne instytutu. Łączy zarządzanie zespołami z bezpośrednim udziałem w codziennej pracy projektowej.
Dr Adam Buraczewski to współpracownik Centrum QLAB, łączący doświadczenie przemysłowe z kompetencjami naukowymi. Przez ponad 35 lat pracował przy systemach telekomunikacyjnych w międzynarodowych firmach technologicznych i finansowych – m.in. w Intelu, Nokii i Deutsche Banku – zajmując się rozwojem produktów i wdrażaniem złożonych systemów na skalę przemysłową. Jest absolwentem Wydziału Elektroniki i Technik Informacyjnych Politechniki Warszawskiej; w 2015 r. obronił doktorat poświęcony algorytmom numerycznym do modelowania kwantowych stanów światła i od lat współpracuje z grupą badawczą prof. Magdaleny Stobińskiej-Moretto. Do Centrum QLAB wnosi punkt widzenia przedsiębiorstw – rozumienie realnych potrzeb rynku i procesu przekuwania technologii w gotowe produkty. Dzięki temu pomaga, by rozwijane rozwiązania kwantowe od początku powstawały z myślą o praktycznych zastosowaniach w gospodarce.
Aby zapewnić najwyższy poziom badań i właściwy kierunek rozwoju, nadzór merytoryczny nad centrum sprawuje 10-osobowy Międzynarodowy Komitet Naukowy. Tworzą go wybitni przedstawiciele światowej nauki oraz eksperci z wiodących ośrodków technologicznych, którzy wspierają QLAB wiedzą i strategicznym doradztwem.
Prof. dr hab. Remigiusz Augusiak to ceniony fizyk i matematyk, pełniący funkcję Zastępcy Dyrektora ds. Naukowych oraz profesora w Centrum Fizyki Teoretycznej PAN w Warszawie. Ukończył Politechnikę Gdańską, a habilitację uzyskał na Uniwersytecie Gdańskim. W latach 2008–2015 prowadził zaawansowane badania w prestiżowym instytucie ICFO w Barcelonie. Jego ścieżka naukowa łączy wieloletnie, międzynarodowe doświadczenie badawcze z aktywnym kształceniem młodych talentów.
Prof. Eleni Diamanti to dyrektorka ds. badań CNRS w laboratorium LIP6 na Uniwersytecie Sorbońskim. Doktorat uzyskała na Uniwersytecie Stanforda. Jej badania skupiają się na eksperymentalnej kryptografii kwantowej i rozwoju sieci fotonicznych. Jest dyrektorką Paryskiego Centrum Technologii Kwantowych oraz laureatką Srebrnego Medalu i Medalu Innowacji CNRS (2024). Zasiada w radzie doradczej European Quantum Technologies Flagship i jest współzałożycielką deep-techowego startupu Welinq.
Dr hab. inż. Krzysztof Kurowski to uznany informatyk i Zastępca Dyrektora w Poznańskim Centrum Superkomputerowo-Sieciowym (PCSS) przy IChB PAN. Od ponad dwóch dekad angażuje się w kluczowe krajowe i międzynarodowe projekty badawcze. Jego zainteresowania naukowe obejmują optymalizację i zarządzanie zadaniami w zaawansowanych systemach obliczeniowych, w tym w architekturach hybrydowych łączących superkomputery z technologią kwantową. Aktywnie wspiera też rozwój Otwartej Nauki i inicjatywy EOSC.
Julien Laurat jest profesorem na Uniwersytecie Sorbońskim oraz badaczem w prestiżowym Laboratoire Kastler Brossel. Jego badania koncentrują się na informatyce kwantowej, tworzeniu interfejsów światło-materia oraz rozwoju wysokowydajnych pamięci kwantowych. Jest współzałożycielem startupu Welinq i aktywnie wspiera budowę europejskiego internetu kwantowego (Quantum Internet Alliance). Posiada tytuł Senior Member of IUF, jest laureatem grantów ERC oraz stypendystą Fulbrighta.
Prof. dr hab. Tomasz Paterek to uznany fizyk teoretyk z Uniwersytetu Gdańskiego, badający intersekcje mechaniki kwantowej z innymi dziedzinami nauki. Doktorat z komunikacji kwantowej obronił w Gdańsku, a doświadczenie zdobywał m.in. w Wiedniu i Singapurze, gdzie przez 7 lat kierował grupą badawczą na Nanyang Technological University. Jest kierownikiem licznych międzynarodowych grantów, laureatem programu „Polskie Powroty”, a także nietypowej nagrody Ig Nobla w dziedzinie biologii.
Prof. Renato Renner to wybitny fizyk teoretyk z ETH Zürich, gdzie kieruje Grupą Badawczą Teorii Informacji Kwantowej. Jego badania obejmują kryptografię kwantową, termodynamikę oraz zastosowania sztucznej inteligencji w fizyce. Po obronie doktoratu na ETH odbył staż na Uniwersytecie w Cambridge, by w 2015 roku objąć stanowisko profesora zwyczajnego na macierzystej uczelni. Jest laureatem prestiżowych wyróżnień, w tym grantu ERC, medalu ETH oraz nagród za wybitne osiągnięcia dydaktyczne.
Prof. dr hab. Wojciech Satuła łączy obowiązki Dziekana Wydziału Fizyki UW z intensywną pracą w Instytucie Fizyki Teoretycznej. Jako ekspert w dziedzinie fizyki jądrowej niskich energii, bada m.in. właściwości jąder egzotycznych oraz zjawiska łamania symetrii izospinowej, tworząc dla nich zaawansowane modele obliczeniowe. Jego bogaty dorobek naukowy obejmuje przeszło 200 publikacji, a wiedza jest niezwykle ceniona w licznych międzynarodowych sieciach badawczych.
W strukturach Airbus Space Systems w Tuluzie, dr Andrew Thain pełni kluczową rolę jako ekspert ds. komunikacji kwantowej i kosmicznej dystrybucji klucza (QKD). Jego prace koncentrują się na projektowaniu satelitów o wysokiej przepustowości, stanowiących fundament bezpiecznej europejskiej sieci EuroQCI. Zanim poświęcił się technologiom kwantowym, rozwijał innowacje inżynieryjne i systemy antenowe. Swoim doświadczeniem regularnie dzieli się na międzynarodowych forach branżowych.
Z optyką kwantową i technologiami satelitarnymi prof. Giuseppe Vallone związał całą swoją naukową drogę. Jako profesor zwyczajny Uniwersytetu Padewskiego koordynuje europejskie projekty (QUANGO, QUDICE) i zasiada w radzie bezpieczeństwa EuroQCI. Swoje innowacyjne badania nad komunikacją kwantową skutecznie przekuwa w biznes – jest dyrektorem technologicznym (CTO) spółki ThinkQuantum. W swoim bogatym dorobku posiada liczne patenty oraz przeszło 130 publikacji naukowych.
Pionier kosmicznej komunikacji kwantowej, prof. Paolo Villoresi, jest profesorem zwyczajnym fizyki eksperymentalnej na Uniwersytecie Padewskim. To on, współpracując m.in. z noblistą Antonem Zeilingerem, przeprowadził pierwszą w historii wymianę pojedynczych fotonów między Ziemią a satelitą. Obecnie jest dyrektorem centrum badawczego QTech. Koordynuje strategiczne projekty dla ESA i Włoskiej Agencji Kosmicznej, w tym projekt budowy terminala kwantowego dla stacji ISS.
QLAB to centrum o zasięgu międzynarodowym. Będziemy aktywnie współpracować z partnerami przemysłowymi i czołowymi ośrodkami akademickimi z całej Europy, dzięki czemu nasze rozwiązania będą szybko testowane w realnym środowisku aplikacyjnym. Nasza działalność wzmocni pozycję Polski w europejskim ekosystemie technologii kwantowych i przyczyni się do budowy niezależnej, silnej technologicznie Europy.
